2005/Jul/28

ในที่สุดผมก็ได้ลงเรื่องแปลของผมซะที--ด้วยความช่วยเหลือจากท่านแม่ทัพใหญ่ หลง ทวนพรรณราย ทำให้ผมแปลได้เสร็จ(ความจริงท่านฯแปลทั้งหมดแหละ ผมล่ะละอายจริงๆที่ไม่มีความสามารถด้านนี้) แต่เรื่องอาจจะมีอะไรขลุกขลักไม่ราบรื่นบ้างเพราะท่านหลง แปลเสร็จภายใน 2 วัน ซึ่งท่านบอกว่าจะแก้ไขและนำมาลงเรื่อยๆ เอาล่ะ มาอ่าน Fiction กันดีกว่า

--------------------------------

Chaotic Existence II by Sideways (Jianus)

หมายเหตุ : เริ่มเรื่องเมื่อจางเหลียวอายุ 6 ปี

ตอนที่ 1 นิมิต

จางเหลียวหัวเราะกิ๊กกั๊กขณะที่ขว้างโคลนเข้าใส่มารดาของเขา เด็กชายหัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อเห็นนางโกรธเเละหมุนตัวกลับมา เขาส่งยิ้มให้นางด้วยความไร้เดียงสา เเละเด็กชายเริ่มหัวเราะอีกครั้งเมื่อนางส่ายหน้าเเล้วเดินจากไปเพื่อทำงานของนาง ผู้เป็นบิดาเดินเข้าไปหาเด็กน้อย ในมือของเขามีของมาด้วยจำนวนหนึ่ง เขาคุกเข่าลงมองลูกชายก่อนที่จะวางของที่หิ้วมาเเล้วอุ้มเด็กชายขึ้นพร้อมกับเหวี่ยงเด็กชายไปรอบๆ เด็กชายตบมือเเละร้องเสียงเเหลมด้วยความสนุกสนาน

เอาอีก! ท่านพ่อ! เอาอีก!" เด็กชายตะโกนพร้อมกับกระทุ้งมือของผู้เป็นบิดา บิดาของเด็กชายยิ้มก่อนที่จะตบหลังลูกชายเบาๆ

ท่านพ่อ..ได้โปรด..

ไม่ล่ะลูกพ่อมีงานที่จะต้องทำ.เอาไว้วันหลังเถิดนะ ผู้เป็นบิดากล่าวก่อนที่จะวางเด็กชายลงกับพื้นเเล้วเดินจากไป จางเหลียวมองไปรอบๆพลางรู้สึกว่าตนเองถูกทอดทิ้ง เด็กชายยักไหล่เเล้วจึงหันไปเล่นโคลนต่อ เขาตั้งใจอย่างเเน่วเเน่ที่จะสร้างปราสาทโคลนขึ้นมา ลิ้นของเด็กชายโผล่ออกมาเล็กน้อยด้วยความตั้งใจอันเเน่วเเน่ ผู้เป็นบิดาเฝ้ามองลูกชายอยู่เเต่ก็มิได้เข้าไปขัดขวาง.

ลูกเหลียว....ลูกเหวินหยวน สำหรับพ่อเเล้ว ลูกมีค่ายิ่งกว่าทอง ผู้เป็นบิดาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางจ้องมองสิ่งที่ลูกชายสร้างขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนที่เด็กชายจะพยายามลุกขึ้นยืนเเละหาที่ยึดจับ ในขณะเดียวกันที่มารดาของเด็กชายจ้องมองขึ้นไปบนฟ้าเเละกรีดร้องออกมาเมื่อเห็นนกเพลิงตัวใหญ่บินโฉบลงมายืนอยู่ตรงหน้าเด็กชายเเล้วโน้มตัวลงตรงหน้าเด็กน้อย เขายื่นมืออกมาลูบตัวมัน เพียงชั่ววูบที่ผู้เป็นบิดาเเละมารดาเห็นเด็กชายเติบโตขึ้น มือหนึ่งถือง้าวฟันทหารเลือดสาดกระจายดั่งสายน้ำ พร้อมกับประกายเพลิงในดวงตาเเละปีกเพลิงคู่ใหญ่ที่ด้านหลังของเขา ทั้งสองหอบหายใจด้วยความเกรงกลัวเด็กชายที่อยู่ตรงหน้าเเละชายผู้ซึ่งยืนตระหง่านที่ปรากฏให้เห็นในนิมิต.ผู้เป็นที่ยอมรับว่าเปรียบเสมือนจ้าวเเห่งเเสงสว่าง..

จางเหลียว! เด็กชายตะโกนพร้อมกับกระทุ้งมือของผู้เป็นบิดา บิดาของเด็กชายยิ้มก่อนที่จะตบหลังลูกชายเบาๆ มารดาของเด็กชายร้องขึ้นด้วเสียงอันดังเเละรีบวิ่งเข้าไปเพื่อที่จะไล่นกเพลิงตัวนั้น เเต่ทว่าสามีของนางกลับห้ามนางไว้ เขายอมรับในโชคชะตาของเด็กน้อยที่จะกลายเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทุกยุคทุกสมัยในอนาคต

หลังจากวันนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็ได้เริ่มต้นขึ้นในที่ใดที่หนึ่ง.เเละหนทางเเห่งนักรบของจางเหลียวจึงเริ่มขึ้นจากนกเพลิงตัวนั้น

-------------------------------------------------------

Comment

Comment:

Tweet


โอ้ว เราเป็นถึงเเม่ทัพใหญ่เชียวเหรอ
#1 by ZhaoLiaoyuan At 2005-07-28 18:10,